Lexus IS 200: różnice między wersją Sport a zwykłą

Lexus IS 200 w wersji Sport różni się od zwykłej odmiany przede wszystkim zawieszeniem, stabilizatorami, wyposażeniem, detalami wnętrza oraz elementami nadwozia. Najważniejszą cechą wersji Sport jest obniżone o 15 mm zawieszenie, sportowe stabilizatory i mechanizm różnicowy o ograniczonym poślizgu, potocznie nazywany szperą.

Rozpoznanie konkretnej wersji nie zawsze jest jednak proste, ponieważ przy zakupie można było dopłacać do pojedynczych elementów wyposażenia. Dlatego sam szyberdach, aluminiowe nakładki na pedały, przyciemniane tylne szyby albo podgrzewane fotele nie dają stuprocentowej pewności, że samochód jest fabryczną wersją Sport.

Najważniejsze różnice między zwykłym Lexusem IS 200 a wersją Sport

Zawieszenie i prowadzenie

Najbardziej istotną mechaniczną różnicą między wersją Sport a zwykłą jest zawieszenie obniżone o 15 mm. Wersja Sport ma również sportowe stabilizatory.

Sportowe stabilizatory ograniczają przechyły nadwozia podczas szybkiej jazdy w zakrętach. Ich różnice w stosunku do zwykłych elementów dotyczą przede wszystkim konstrukcji i charakterystyki pracy, a w zależności od konkretnej specyfikacji także wymiarów.

Obniżone zawieszenie zmniejsza prześwit samochodu i wpływa na jego zachowanie podczas dynamicznej jazdy. Nadwozie powinno mniej wychylać się na boki, a reakcje auta na ruchy kierownicą mogą być bardziej bezpośrednie.

Jednocześnie wyposażenie pojedynczych egzemplarzy mogło różnić się od siebie, dlatego sama obecność sportowych stabilizatorów nie zawsze wystarcza do jednoznacznego ustalenia kompletnej wersji wyposażenia.

Mechanizm różnicowy o ograniczonym poślizgu

Wersja Sport jest kojarzona z mechanizmem różnicowym o ograniczonym poślizgu, potocznie nazywanym szperą. Jego zadaniem jest ograniczanie różnicy prędkości obrotowej tylnych kół, gdy jedno z nich zaczyna tracić przyczepność.

W praktyce samochód może sprawniej przenosić napęd na nawierzchnię podczas dynamicznego ruszania, pokonywania zakrętów oraz jazdy po śliskiej drodze. Szpera nie jest jednak elementem, który można pewnie rozpoznać wyłącznie po aluminiowych pedałach, gałce zmiany biegów albo wyglądzie grilla.

Obecność mechanizmu różnicowego najlepiej potwierdzić na podstawie dokumentacji konkretnego auta, danych fabrycznych albo kontroli podzespołów. Samo zachowanie samochodu podczas jazdy może sugerować obecność szpery, ale nie daje stuprocentowej pewności.

Jak rozpoznać wersję Sport po wyposażeniu wnętrza

Wersję Sport można rozpoznać po kilku charakterystycznych elementach wyposażenia wnętrza. Należą do nich aluminiowe nakładki na pedały, aluminiowe nakładki na progi oraz aluminiowa gałka zmiany biegów.

Nie oznacza to jednak, że każdy egzemplarz z takim wyposażeniem musi być fabryczną wersją Sport. Część elementów mogła zostać zamówiona jako dodatkowe wyposażenie albo zamontowana później.

W wyposażeniu wyższych odmian mogły występować również siedzenia z alcantary, podgrzewane fotele, elektryczna regulacja foteli, podgrzewane lusterka, spryskiwacze reflektorów, szyberdach oraz fabrycznie mocno przyciemniane tylne szyby.

Takie wyposażenie może wskazywać na bogatszą konfigurację, ale nie pozwala automatycznie odróżnić wersji Sport od odmiany standardowej. W przypadku używanego samochodu trzeba brać pod uwagę możliwość doposażenia auta przy zakupie lub późniejszych modyfikacji.

Różnice między wersjami S, SE i Sport na rynku brytyjskim

Na rynku brytyjskim spotykano oznaczenia S, SE i Sport. Wersja S miała zwykle manualnie regulowane siedzenie, sześć głośników, podstawowe radio bez wzmacniacza umieszczonego obok schowka oraz brak spryskiwaczy reflektorów.

Wersja SE miała siedzenia z alcantary, osiem głośników ze wzmacniaczem oraz spryskiwacze reflektorów. Wersja Sport wyróżniała się przyciemnianymi tylnymi szybami, aluminiowymi nakładkami na progi i pedały, zawieszeniem obniżonym o 15 mm oraz często bodykitem TTE lub TRD.

Trzeba jednak pamiętać, że są to oznaczenia stosowane na rynek brytyjski. W Europie pozostało oznaczenie Sport, natomiast pozostałe wersje mogły być nazywane inaczej.

Dlaczego wyposażenie może wprowadzać w błąd

W sumie to trudno się doszukać jaka to wersja, bo przy zakupie była możliwość dopłaty do róznych dodatków.

Przykładowo samochód może mieć szyberdach, podgrzewane fotele, elektryczną regulację foteli, spryskiwacze lamp, przyciemniane tylne szyby i aluminiowe nakładki, a mimo to nie być pełną fabryczną wersją Sport.

Możliwa jest również sytuacja odwrotna: auto może mieć mechaniczne elementy wersji Sport, ale nie posiadać wszystkich charakterystycznych dodatków stylistycznych. Brak określonego grilla, bodykitu albo konkretnego wzoru wyposażenia nie musi więc oznaczać, że samochód nie ma sportowego zawieszenia lub szpery.

Weryfikacja po numerze VIN

Najpewniejszym pierwszym krokiem jest sprawdzenie numeru VIN w serwisie. Jak podasz VIN w serwisie, to dostaniesz co Twój wozik powinien posiadać.

Dane z numeru VIN mogą pomóc ustalić fabryczną specyfikację samochodu, ale nie zawsze odzwierciedlają jego obecny stan. W konkretnym przypadku według VIN powinno być osiem głośników, a w samochodzie było ich sześć, ponieważ tylne głośniki nie były dwudrożne.

Oznacza to, że informacje zapisane w specyfikacji fabrycznej należy zestawić z faktycznym wyposażeniem samochodu. Elementy mogły zostać wymienione, usunięte albo zamontowane dodatkowo, a samochód mógł również opuścić fabrykę w innej konfiguracji niż sugeruje obecny stan.

Grill i elementy stylizacyjne

Brak charakterystycznego grilla nie przesądza o tym, że samochód nie jest wersją Sport. W jednym z przypadków grill został uznany za zamiennik tuningowy, a później wyjaśniono, że był to oryginalny element z wyposażenia akcesoryjnego.

Oznacza to, że grill może pochodzić z dodatkowej oferty akcesoriów, a niekoniecznie z podstawowego pakietu konkretnej wersji. Sam wygląd przedniej części nadwozia nie jest więc wystarczającym dowodem na fabryczną specyfikację auta.

W przypadku wersji F Sport innych modeli Lexusa rozpoznanie jest prostsze, ponieważ stosowano charakterystyczne zderzaki z powiększonymi wlotami powietrza, bardziej agresywny grill oraz emblematy z literą F i napisem „SPORT”. Nie należy jednak bezpośrednio przenosić tych cech na pierwszą generację IS 200 i traktować ich jako uniwersalnych oznaczeń wersji Sport.

Sport a F Sport - nie są tym samym

Określenia Sport i F Sport mogą brzmieć podobnie, ale oznaczają różne rozwiązania. F Sport to dostępna we wszystkich modelach Lexusa wersja będąca efektem fabrycznego tuningu.

Jednostki napędowe są w samochodach linii F Sport takie same, jak w modelach podstawowych, a różnice w stosunku do nich sprowadzają się przede wszystkim do optycznego i aerodynamicznego tuningu nadwozia oraz „usportowionych” elementów wnętrza, takich jak fotele, kierownica itp., a także wzbogaconego wyposażenia.

W przypadku niektórych modeli w grę wchodzi również niedostępne w innych wersjach wyposażenie opcjonalne, takie jak mechanizm różnicowy o ograniczonym poślizgu w Lexusie RC 200t F Sport czy układ dolotowy o sportowym brzmieniu w Lexusie RX 450h F Sport.

Rodzina F obejmuje trzy modele: dwa sedany, Lexus IS F i większy Lexus GS F, oraz coupé Lexus RC F. Ich cechą wspólną jest zastosowanie pięciolitrowego silnika V8 o mocy 477 KM i maksymalnym momencie obrotowym 530 Nm (w zakresie 4800-5600), który nadaje im osiągi samochodów wyczynowych.

W Lexusie IS 200 pierwszej generacji określenie Sport odnosi się przede wszystkim do konkretnej konfiguracji wyposażenia i podwozia, a nie do pełnoprawnego modelu wyczynowego z rodziny F.

Lexus IS 200 jako samochód tylnonapędowy

Choć drogi, oferował wszystko, czego potrzebuje młody, zamożny singel: prestiż, atrakcyjny design, bogate wyposażenie, a przede wszystkim mnóstwo przyjemności z jazdy mocnym, tylnonapędowym autem.

Tym samym IS wkroczył na szlaki, którymi od dziesięcioleci podążają niemieckie firmy. Jednak w kwestii wyglądu Lexus obrał własną drogę.

Lexus w 1998 roku podczas Geneva Motor Show zaprezentował model IS pierwszej generacji, który wyróżniał się sportową stylistyką oraz niespotykanymi nigdzie indziej zegarami przypominającymi luksusowy zegarek naręczny.

Popularniejszy na rynku wtórnym sedan prezentuje się bardzo rasowo - dokładnie tak wyobrażamy sobie nietuzinkowe i drogie auto klasy średniej.

Odmiana Sport Cross

Jeszcze ładniejsza jest rzadka wersja kombi (Sport Cross), mająca jednak słabe walory użytkowe.

Lexus IS 200 Sport Cross był produkowany od 01/2003 do 11/2005. Miał nadwozie kombi, pięć drzwi i pięć miejsc.

Bagażnik ma tylko 365/1010 l, gdy np. BMW 3 Touring 435/1345 l.

W innych danych dla wersji Sport Cross podano pojemność bagażnika 343 l oraz 1000 l po złożeniu tylnej kanapy. Różnica wynika z zastosowanej metody pomiaru, dlatego wartości te nie powinny być traktowane jako identyczne dane pomiarowe.

Silnik i osiągi IS 200

Silnik Lexusa IS 200 ma pojemność 1988 cm³, sześć cylindrów w układzie rzędowym, moc 114 kW (155 KM) oraz maksymalny moment obrotowy 195 Nm.

W wersji Sport Cross napęd przekazywany jest na tylną oś, a samochód wyposażono w manualną skrzynię biegów o sześciu przełożeniach. Przyspieszenie od 0 do 100 km/h wynosi 9,5 s, a prędkość maksymalna to 215 km/h.

Średnie spalanie samochodu Lexus IS 200 Sport Cross wg normy NEDC wynosi 9,8 l/100 km; w mieście (NEDC) - 13,6 l/100 km.

Emisja CO2 wynosi 231 g/km, a jednostka spełnia normę Euro 3. Zbiornik paliwa ma pojemność 70,0 l.

Wrażenia z jazdy wersją Sport

Wersja Sport dzięki obniżonemu zawieszeniu, sportowym stabilizatorom i szperze powinna zapewniać bardziej zdecydowane zachowanie w zakrętach niż zwykła odmiana.

Tylnonapędowy układ jezdny, odpowiednia charakterystyka zawieszenia oraz mechanizm różnicowy o ograniczonym poślizgu tworzą konfigurację nastawioną na przyjemność z jazdy, a nie tylko na komfort przemieszczania się.

Ważną cechą Lexusa IS jest również stylistyka. Model pierwszej generacji wyróżniał się sportowym wyglądem, a jego wnętrze przyciągało uwagę zegarami przypominającymi luksusowy zegarek naręczny.

Właśnie połączenie wyglądu, napędu na tylną oś i bogatego wyposażenia sprawiło, że samochód stał się interesującą alternatywą dla niemieckich sedanów klasy średniej.

Na co zwrócić uwagę przy oględzinach używanego egzemplarza

1. Sprawdź numer VIN w serwisie i porównaj fabryczną specyfikację z aktualnym wyposażeniem samochodu.

2. Zweryfikuj obecność sportowego zawieszenia oraz obniżenia nadwozia o 15 mm.

3. Sprawdź, czy samochód ma sportowe stabilizatory.

4. Potwierdź obecność mechanizmu różnicowego o ograniczonym poślizgu, zamiast opierać się wyłącznie na wrażeniach z jazdy.

5. Oceń, czy aluminiowe nakładki na pedały, progi i gałka zmiany biegów są fabryczne, czy zostały zamontowane później.

6. Sprawdź tylne szyby, ponieważ mocne fabryczne przyciemnienie jest jednym z elementów kojarzonych z wersją Sport.

7. Nie traktuj konkretnego grilla ani bodykitu TTE lub TRD jako jedynego dowodu na wersję Sport.

8. Uwzględnij, że poszczególne elementy wyposażenia mogły być dostępne jako dodatki, dlatego samochód może mieć konfigurację mieszaną.

Najkrótsza odpowiedź: Sport czy zwykły?

Jeżeli Lexus IS 200 ma obniżone o 15 mm zawieszenie, sportowe stabilizatory i mechanizm różnicowy o ograniczonym poślizgu, a dodatkowo posiada aluminiowe nakładki na pedały i progi, aluminiową gałkę zmiany biegów oraz przyciemniane tylne szyby, jest to konfiguracja odpowiadająca wersji Sport.

Nie można jednak potwierdzić wersji wyłącznie na podstawie pojedynczego elementu wyposażenia. Szyberdach, alcantara, podgrzewane fotele, elektryczna regulacja foteli, spryskiwacze reflektorów, przyciemniane szyby albo sportowy grill mogły występować jako dodatki.

Najbardziej wiarygodne rozpoznanie wymaga połączenia danych z numeru VIN, oględzin elementów zawieszenia i układu napędowego oraz sprawdzenia, czy wyposażenie samochodu odpowiada fabrycznej specyfikacji.

tags: #lexus #is #200 #roznica #miedzy #sport