Fiat 125p kombi — wymiary, dane techniczne i najważniejsze informacje

Fiat 125p kombi był o 8 mm dłuższy od sedana, a jego długość wynosiła około 4,23 m, szerokość 1,63 m i wysokość 1,44 m. Rozstaw osi pozostawał zbliżony do sedana i wynosił około 2,51 m.

Najważniejszą praktyczną cechą kombi była przestrzeń bagażowa: po złożeniu oparć siedzeń samochód mieścił do 1550 litrów bagażu. Produkcję wersji kombi rozpoczęto w 1972 roku, a zakończono razem z produkcją całego modelu w 1991 roku.

Fiat 125p kombi - wymiary w skrócie

Fiat 125p kombi był samochodem osobowym klasy średniej, produkowanym w Polsce w FSO w Warszawie od 1967 do 1991 roku na podstawie licencji włoskiej firmy FIAT. Po wygaśnięciu licencji w 1983 roku nazwę zmieniono na FSO 125p. Spotykane są też oznaczenia FSO 1300/1500.

Potocznie nazywany Dużym Fiatem samochód został wprowadzony jako następca dla Warszawy 223/224. Konstrukcyjnie był połączeniem włoskich modeli: Fiat 125 i starszego 1300/1500. Produkcję rozpoczęto 28 listopada 1967.

Skąd wziął się Fiat 125p kombi

Duży Fiat powstał jako hybryda: nadwozie Fiata 125, mechanika ze starszego modelu 1300/1500. Przez 24 lata zjechało z Żerania blisko 1,445 mln egzemplarzy.

Fiat zawarł umowę licencyjną z Motoimportem 22 grudnia 1965 roku. Dokument wszedł w życie w lutym 1966 roku, a Rada Ministrów zatwierdziła go mniej więcej dwa miesiące później.

Podpisana licencja nie obejmowała jeszcze auta w tej postaci, w jakiej zjechało z taśmy. Dotyczyła modelu oznaczanego roboczo „Fiat 1315”, czyli mechaniki z rodziny Fiat 1300/1500: podłogi, wnętrza, silnika, skrzyni biegów i zawieszenia.

Nadwozie nowszego Fiata 125 - wtedy jeszcze przed premierą - doszło dopiero aneksem podpisanym wiosną 1966 roku. Z tego dwuetapowego zakupu wziął się samochód złożony z dwóch pokoleń Fiata.

Auto powstawało na Żeraniu - od pierwszej serii z 1967 roku po ostatni egzemplarz z 1991. Przydomek „duży Fiat” wziął się z odróżnienia od mniejszego Fiata 126p, czyli Malucha.

Od sedana do wersji kombi

Na jednej płycie podłogowej powstała cała rodzina. Sedan produkowano od początku, kombi od 1972 roku, pick-up od 1975.

Do tej rodziny należały również przedłużona limuzyna z 1974 roku, nazywana „jamnikiem”, karetka sanitarna przerobiona z kombi i radiowóz Milicji Obywatelskiej. Powstały też prototypy coupé z 1971 roku i cabrio z 1974, których nie wdrożono do produkcji.

Zakup licencji na Polskiego Fiata 125p otwierał przed Polską zupełnie nowy rozdział. Oprócz możliwości tworzenia własnych modyfikacji umowa przewidywała wersję kombi a także odświeżenie modelu.

Pierwsza wersja modelu kombi zaproponowana przez Fiata była najprostszym rozwiązaniem i przewidywała tył nadwozia zaadoptowany z modelu Fiat 124 Familiare. Projekt ten został odrzucony przez stronę polską ponieważ mocno opadająca tylna część nadwozia uniemożliwiała wykorzystanie tego modelu jako sanitarki.

Drugi wariant powstał już w porozumieniu z polskimi inżynierami i został zaprezentowany publicznie w 1971 roku. Polski Fiat 125p zadebiutował w Polsce w 1972 roku.

W Polsce produkcja nie do końca jeszcze seryjna ruszyła w 1972 roku. Większość produkcji trafiła na eksport jako najbardziej atrakcyjna wersja nadwoziowa.

Wymiary nadwozia Fiat 125p kombi

Sedan mierzył 4226 mm długości, 1630 mm szerokości i 1440 mm wysokości, przy rozstawie osi 2506 mm. Kombi było o 8 mm dłuższe i mieściło po złożeniu oparć do 1550 litrów bagażu.

Dane techniczne PF 125p dla modelu sedan z 1976 roku obejmowały długość 4,23 m, szerokość 1,63 m, wysokość 1,44 m oraz rozstaw osi 2,51 m. Wersja kombi zachowywała zasadnicze wymiary szerokości, wysokości i rozstawu osi, natomiast była nieznacznie dłuższa od sedana.

Różnica długości między sedanem i kombi była niewielka, ale konstrukcja tylnej części nadwozia wyraźnie zmieniała funkcjonalność samochodu. Kombi oferowało większą i łatwiej dostępną przestrzeń ładunkową, co miało znaczenie przy przewozie bagażu, wyposażenia służbowego oraz w zastosowaniach sanitarnych.

Przestrzeń bagażowa i praktyczność

Kombi było o 8 mm dłuższe i mieściło po złożeniu oparć do 1550 litrów bagażu. To właśnie przestrzeń za tylną kanapą odróżniała tę wersję od sedana bardziej niż sama różnica długości całkowitej.

Fiat 125p kombi był wykorzystywany jako samochód rodzinny, użytkowy i służbowy. Niemal równolegle opracowano sanitarkę, mimo, że nie było tam zbyt dużo miejsca, zarówno jeśli chodzi o długość jak i wysokość.

Opracowano co prawda wersję przedłużoną o podwyższoną ale niestety nie weszła ona do produkcji a skończyło się na serii próbnej. W Jugosławii firma CIMOS produkowała natomiast krótkoseryjnie karetkę pod nazwą ZASTAWa 125pz Sanitet.

Pierwsze Fiaty Kombi różniły się przede wszystkim oświetleniem tablicy rozdzielczej, które znajdowało się ponad tablicą a nie jak w przypadku limuzyny w zderzaku. Inny był uchwyt otwierania tylnej klapy.

Silniki i napęd

Napęd stanowiły benzynowe silniki R4 OHV o pojemności 1,3 i 1,5 litra, w późniejszym czasie dodatkowo przejęto gamę jednostek napędowych z Poloneza. Powstały także krótkie serie z silnikami wysokoprężnymi i benzynowymi DOHC.

Trzon oferty przez cały okres produkcji stanowiły dwa silniki. Mniejszy 1300 o pojemności 1295 cm³ dawał 60 KM, większy 1500 o pojemności 1481 cm³ - 70 KM.

Modernizacja z 1975 roku podniosła te wartości do 65 i 75 KM. W ostatnich latach produkcji katalogi wymieniały jeszcze mocniejszy wariant 1.5 o mocy 82 KM.

Moment obrotowy przenoszony był przez suche jednotarczowe sprzęgło, 4-biegową manualną (od 1985 5-biegową) skrzynię biegów, dwuczęściowy wał napędowy i tylny most na koła tylne.

Skrzynia biegów przez większość produkcji miała cztery przełożenia. Piąty bieg pojawił się dopiero w drugiej połowie lat 80.

Masa własna zaczynała się od 970 kilogramów, więc takie moce wystarczały do spokojnej jazdy szosowej. Zbiornik paliwa miał 45 litrów.

Wersja z silnikiem wysokoprężnym istniała naprawdę, choć niewielu ją widziało. W 1986 roku FSO zbudowała około stu egzemplarzy 125p 1.6 D z silnikiem Volkswagena, tym samym co w Passacie.

Jednostka miała 1588 cm³ i 54 KM. Auto rozpędzało się do 125 km/h, paliło 7,4 litra oleju napędowego na 100 kilometrów i dostało 5-biegową skrzynię.

Fiat 125p kombi po modernizacji MR'75

Największą przebudowę auto przeszło 16 marca 1975 roku, w modernizacji oznaczonej MR'75. Zmieniono ponad 400 części.

Z przodu pojawiła się nowa atrapa chłodnicy i szerokie klosze kierunkowskazów, a ze zderzaków zniknęły „kły”. Wnętrze przeprojektowano od nowa: deska rozdzielcza z obrotomierzem, regulowane zagłówki, nowy układ ogrzewania.

Oba oferowane silniki, 1300 i 1500, dostały po 5 KM więcej. Zmodernizowano nadwozie, wnętrze pojazdu oraz silnik, co zaowocowało zwiększoną o 5 KM mocą obu typów jednostek napędowych.

Dwa lata później zaczęło się psuć. Od 1977 roku samochody schodzące z taśmy były stopniowo zubażane, a jakość wykonania spadała.

Przy dzisiejszym zakupie to najprostsze sito: egzemplarz z połowy lat 70. jest zwykle lepiej zrobiony niż ten z lat 80.

Fiat 125p kombi 4×4

W 1977 roku zbudowano dwa egzemplarze prototypowego Polskiego Fiata 125p kombi z napędem 4×4. Był to samochód terenowy zbudowany na podstawie Polskiego Fiata 125p Kombi.

Wyposażony został w silnik 1500 o mocy 75 KM oraz układ przeniesienia napędu i przedni most z Łady Niwy, zastosowano także szersze przednie nadkola i terenowe opony.

Powstało kilka prototypów, a do dziś zachował się przynajmniej jeden, eksponat Muzeum Motoryzacji w Warszawie. Fiat 4×4 zebrał bardzo pozytywne opinie, jednak projekt został zawieszony z powodu braku podzespołów.

Wnętrze Polskiego Fiata 125p 4×4 różniło się od wersji standardowej tylko trzema dźwigniami w podłodze. Moment obrotowy na przód i tył przekazywano poprzez specjalną skrzynię rozdzielczą.

Mimo, że napęd na 4 koła był stały i nie dało się go rozłączyć, to testy drogowe wypadły pomyślnie i auto otrzymało pozytywne recenzje.

Różnice między kombi a sedanem

Wersja kombi zachowała podstawową konstrukcję sedana, ale otrzymała całkowicie inną tylną część nadwozia. Najważniejszą zmianą była tylna klapa oraz wydłużona przestrzeń bagażowa.

• Fiat 125p kombi był o 8 mm dłuższy od sedana.
• Szerokość obu wersji wynosiła 1,63 m.
• Wysokość obu wersji wynosiła 1,44 m.
• Rozstaw osi sedana wynosił 2506 mm.
• Po złożeniu oparć kombi mieściło do 1550 litrów bagażu.
• Kombi było oferowane od 1972 roku, a sedan od początku produkcji modelu.

Różnic było oczywiście znacznie więcej ale te były najbardziej charakterystyczne. Kombi miało odmienny uchwyt otwierania tylnej klapy oraz inaczej umieszczone oświetlenie tablicy rozdzielczej.

Wersja kombi była szczególnie atrakcyjna eksportowo. Przez cały czas produkcji kombi cieszyło się ogromnym zainteresowaniem a z Pick-upem stanowiło zasadniczą część eksportu.

Eksport i sukces brytyjskiego kombi

Duży Fiat trafił do około 80 krajów. Na eksport poszło 586 376 egzemplarzy. Osobną pozycją było 288 590 aut sprzedanych w kraju za dewizy, w systemie tak zwanego eksportu wewnętrznego.

Najlepszym rokiem był 1976: za granicę pojechało wtedy ponad 83 tys. aut. Ten sam rok był szczytem całej produkcji Żerania.

Na obcych rynkach model występował pod różnymi nazwami. We Francji sprzedawano go jako Polski Fiat 125px, w Finlandii jako Lapponię, w Danii jako FSO Poldę, w Holandii jako FSO Classic.

W Egipcie montowano auta lokalnie z polskich zestawów pod nazwą Nasr 125. W Jugosławii robiła to w latach 1970-1983 Zastava, pod nazwą Zastava 125pz.

Najgłośniejszy sukces eksportowy przyszedł jednak z Wielkiej Brytanii. W 1977 roku brytyjski magazyn „What Car?” postawił kombi 125p na pierwszym miejscu w kategorii kombi w cenie do 3000 funtów.

O wygranej zadecydował stosunek jakości do ceny. Polskie kombi wyprzedziło ponad dwudziestu rywali, w tym japońską konkurencję Mazdy i Toyoty.

Produkcja i zakończenie historii modelu

Montaż ruszył 28 listopada 1967 roku, jeszcze z części sprowadzanych z Włoch. Do końca roku zjechało z taśmy 75 sztuk serii przedprodukcyjnej.

Produkcja seryjna zaczęła się na początku 1968 roku. Sedan produkowano od początku, kombi od 1972 roku, pick-up od 1975.

Produkcja Polskiego Fiata 125p, od 1983 roku po wygaśnięciu umowy licencyjnej z Fiatem nazywanego FSO 125p, trwała aż do 1991 roku.

Do tego czasu linie produkcyjne żerańskiej fabryki opuściło 1445669 egzemplarzy, z czego 586386 samochodów trafiło na eksport do 80 krajów świata.

Produkowano je do 1991 roku. Ostatni egzemplarz znajduje się Muzeum Techniki w Chlewiskach.

Najważniejsze dane techniczne Fiat 125p kombi

Znaczenie Fiata 125p kombi

Fiat 125p kombi był jednym z najważniejszych praktycznych wariantów dużego Fiata. Łączył prostą mechanikę rodziny 1300/1500 z nadwoziem zapewniającym większą użyteczność niż sedan.

Jego wymiary zewnętrzne były zbliżone do sedana, ale pojemność bagażowa do 1550 litrów czyniła go znacznie bardziej funkcjonalnym przy przewozie większych przedmiotów.

Ten sam model stał się bazą dla sanitarki, prototypu 4×4 oraz licznych wersji eksportowych. Przez 24 lata produkcji przeszedł wiele modernizacji, a jego najważniejsza zmiana konstrukcyjna - wprowadzenie kombi w 1972 roku - pozwoliła wykorzystać samochód w rodzinie, firmie, instytucji i służbie.

tags: #fiat #125p #kombi #wymiary