Kodowanie kluczyka Renault Scenic

Sposób kodowania kluczyka Renault Scenic zależy przede wszystkim od generacji samochodu i rodzaju zastosowanego systemu: starszy Scenic I może mieć klucz na podczerwień oraz czterocyfrowy kod immobilizera, natomiast Scenic II i III często korzystają z kart, systemu Hands Free i programowania za pomocą interfejsu diagnostycznego. Proste kluczyki można czasem „przyuczyć” sekwencją zapłonu i przycisków, ale nowsze auta wymagają komputera, OBD i często kodu PIN z ASO.

Samo dorobienie metalowego grotu nie wystarczy, ponieważ bez zaprogramowania immobilizera i elektroniki nawet idealnie dorobiony klucz nie uruchomi samochodu. W przypadku Renault Scenic trzeba odrębnie rozpatrywać uruchamianie silnika, sterowanie centralnym zamkiem oraz przypisanie kluczyka lub karty do samochodu.

Rodzaje kluczyków stosowanych w Renault Scenic

W przypadku starszych samochodów ewentualne dorobienie kluczyka było stosunkowo proste. Wystarczyło odpowiednio dociąć grot i gotowe. W nowszych i aktualnie produkowanych autach, niezbędne jest kodowanie kluczyka.

• Kluczyk mechaniczny - kluczyk z metalowym grotem i obudową (mechaniczny) - nie znajdziemy w nim elektroniki, co z jednej strony ułatwia dorobienie kluczyka, a z drugiej nie daje tak naprawdę żadnego zabezpieczenia przed kradzieżą.
• Kluczyk z pilotem - kluczyk z nadajnikiem umożliwia zdalne otwieranie i zamykanie samochodu, a urządzenie zasilane jest odpowiednim rodzajem baterii.
• Kluczyk z immobilizerem - w obudowie znajduje się dodatkowo mikrochip, a immobilizer rozpoznaje kluczyk i na tej podstawie umożliwia uruchomienie pojazdu.
• Karta Renault - w niektórych wersjach zamiast klasycznego kluczyka stosowana jest karta, w której również znajduje się grot kluczyka.
• Karta Hands Free - w Scenic II lub III karta może służyć do bezdotykowego otwierania, zamykania i uruchamiania samochodu.

Niektórzy producenci stosują np. kluczyki w formie kart, a inni o charakterystycznym kształcie obudowy. Wspólnym mianownikiem jest to, że grot przeważnie ukryty jest w obudowie.

Dlaczego kluczyk Renault Scenic wymaga kodowania?

Kodowanie kluczyka jest istotne, ponieważ bez tego uruchomienie samochodu może okazać się niemożliwe. Kodowanie kluczyka okaże się w większości przypadków niezbędne, niezależnie od tego, jak wygląda opisywany element.

Immobilizer rozpoznaje kluczyk, który włożony jest do stacyjki i na tej podstawie umożliwia uruchomienie pojazdu. Bardziej rozbudowane typy takich kluczyków działają, odbierając tzw. kod kroczący wysyłany przez immobilizer.

Najczęstsze sytuacje wymagające kodowania

• Dorabianie kluczyka - nawet po odpowiednim doszlifowaniu grota konieczne jest zaprogramowanie kluczyka tak, aby współpracował z elektroniką samochodu.
• Utrata lub uszkodzenie kluczyka - nowy element musi zostać przypisany do konkretnego samochodu.
• Awaria immobilizera - w takich przypadkach nie obejdzie się bez pomocy specjalisty dysponującego odpowiednim doświadczeniem i sprzętem.
• Wymiana baterii - po wymianie baterii niezbędne może okazać się tak zwane ponowne przyuczenie kluczyka.
• Rozkodowanie pilota - pilot może przestać sterować centralnym zamkiem, mimo że sam kluczyk nadal umożliwia mechaniczne otwarcie samochodu.

Po wymianie baterii najczęściej nie powinniśmy się obawiać konieczności kodowania. W tym przypadku z reguły wystarczy tzw. przyuczenie.

Renault Scenic I z kluczykiem na podczerwień

W Renault Scenic I, szczególnie w starszych rocznikach, spotykany jest klucz na podczerwień. Objawem rozkodowania może być brak otwierania drzwi z pilota, mimo że dioda w kluczyku świeci i nadajnik wysyła sygnał.

Klucz jest sprawny bo świeci się czerwona lampeczka i klucz wysyła sygnał poprzez diodę. Sygnał na podczerwień można sprawdzić na telefonie komórkowym lub aparacie cyfrowym, ponieważ po skierowaniu kluczyka w obiektyw widać migotanie diody.

Jeżeli samochód po dłuższym postoju wymaga każdorazowo użycia kodu serwisowego do uruchomienia, przyczyną może być rozkodowanie kluczyka z centralką samochodu. Możliwe są również zimne luty w kluczyku.

Skąd wziąć kod do immobilizera?

Do procedury potrzebny jest kod serwisowy składający się z czterech cyfr. Kod można uzyskać w serwisie po numerze VIN. Kod może być generowany z główki pilota lub uzyskany w serwisie na podstawie VIN.

Drugi potrzebny numer jest na obudowie kluczyka. Dokładniej jest nadrukowany pod oczkiem na breloczek, na tej połówce z zamocowanym grotem. Kod można wygenerować również po znakach nadrukowanych na płytce.

Naklejka z kodem na kluczu nie jest niezbędna, gdyż kod można odczytać z nadruków na płytce klucza. W przypadku konkretnego egzemplarza trzeba jednak upewnić się, jaki typ kodu i procedury obsługuje samochód.

Awaryjne wprowadzenie czterocyfrowego kodu immobilizera

Załóżmy, że kod odblokowujący immobilizer to 1234. Procedura polega na wprowadzaniu kolejnych cyfr za pomocą przycisku centralnego zamka i obserwowaniu kontrolki immobilizera.

1. Przekręcasz kluczyk w stacyjce, a lampa immobilizera mruga szybko.
2. Naciskasz klawisz centralnego zamka i trzymasz go.
3. Kontrolka immobilizera gaśnie i zaczyna mrugać w tych samych odstępach czasu.
4. Każde mrugnięcie oznacza kolejną liczbę, więc przy pierwszej cyfrze czekasz, aż kontrolka mrugnie jeden raz, i puszczasz przycisk.
5. Naciskasz przycisk centralnego zamka ponownie i czekasz, aż kontrolka mrugnie dwa razy, po czym puszczasz przycisk.
6. Powtarzasz czynność dla trzeciej i czwartej cyfry, czekając odpowiednio na trzy i cztery mrugnięcia.

Jeśli źle wklepiesz kod, odczekaj 10 minut i rozpocznij procedurę od nowa. Powinno zadziałać pod warunkiem, że masz właściwy kod.

Po poprawnym wprowadzeniu kodu dioda immobilizera zapali się na długo, a następnie zgaśnie. Wtedy wyłącz zapłon i wyjmij klucz.

Przyuczenie pilota do centralnego zamka

Po wprowadzeniu kodu należy nacisnąć przycisk centralnego zamka i trzymać go aż zamki same się nie otworzą i nie zamkną. Następnie trzeba skierować klucz na podczerwień w stronę centralki i naciskać przycisk na kluczyku, aż centralny zamek zadziała.

Gdy immobilizer zostanie odblokowany, kluczyk można przyuczyć do samochodu w następujący sposób:

1. Wyciągnij kluczyk ze stacyjki.
2. Wciśnij przycisk centralnego zamka znajdujący się wewnątrz samochodu, dopóki kontrolka immobilizera się nie zapali.
3. Gdy kontrolka się zapali, skieruj kluczyk do czujnika przy lusterku.
4. Zacznij naciskać przycisk na pilocie, trzymając wciśnięty przycisk centralnego zamka.
5. Kontynuuj czynność przez około 30 sekund.

Przez te 30 sekund drzwi będą się otwierały i zamykały. Po tej operacji kluczyk powinien zostać zakodowany.

Renault Scenic II i III z kartą Hands Free

W Scenic II lub III system Hands Free wykorzystuje kartę zamiast klasycznego kluczyka. Karta może sterować zamkami oraz umożliwiać uruchomienie samochodu, ale funkcje pilota i immobilizera są częścią różnych elementów systemu.

Jeżeli karta otwiera i zamyka samochód, ale silnik nie uruchamia się, problem może dotyczyć przypisania transpondera, immobilizera, modułu UCH albo samej karty. Jeżeli natomiast samochód uruchamia się, lecz nie reaguje na przyciski, problem może dotyczyć synchronizacji pilota, baterii lub elektroniki karty.

Dopisanie karty za pomocą urządzenia diagnostycznego

Do wykonania tej czynności będziemy potrzebować specjalistycznego urządzenia oraz wszystkich kluczyków, jakie były dostępne do auta. Programowanie może być wykonane za pomocą interfejsu diagnostycznego podłączonego do gniazda OBD.

1. Uruchamiamy program diagnostyczny Renault.
2. Podłączamy interfejs diagnostyczny do gniazda OBD oraz do komputera.
3. Samochód musi być koniecznie w trybie wyłączonego zapłonu.
4. Karta musi być koniecznie wyjęta z czytnika.
5. Wybieramy sterownik kontroli nadwozia, czyli UCH.
6. Uruchamiamy zakładkę informacji o sterowniku i sprawdzamy, ile kart jest przypisanych do samochodu.
7. Szukamy opcji programowania kart w zakładce adaptacji i uruchamiamy ją.
8. Odczytujemy kod PIN, jeżeli urządzenie obsługuje tę funkcję.
9. Po pojawieniu się kodu PIN wybieramy przycisk wykonania procedury.
10. Po wyświetleniu odpowiedniego komunikatu wkładamy pierwszą kartę i potwierdzamy.
11. Po zapytaniu o kolejną kartę potwierdzamy, jeżeli chcemy dopisać następną.
12. Powtarzamy czynność do momentu zaprogramowania wszystkich kart.
13. Po dopisaniu ostatniej karty, przy pytaniu o kolejną kartę wybieramy anulowanie.

Po dopisaniu ostatniej karty po zapytaniu o kolejną dajemy anuluj i proces programowania zakończy się. W przypadku Megane II z 2003 roku stan drzwi otwartych lub zamkniętych nie miał znaczenia.

Ważne jest, aby nie uruchamiać zapłonu przez przytrzymanie przez pięć sekund przycisku Start/Stop i nie próbować w tym stanie dopisywać karty. W takim przypadku może pojawić się informacja „błędny PIN”, a procedura zakończy się niepowodzeniem.

PIN i przygotowanie karty

W niektórych przypadkach może się okazać, że potrzebny jest specjalny kod PIN przypisany do danego auta. Kod może być dostępny tylko w ASO, za odpowiednią opłatą. Bez tego kodowanie nie będzie możliwe.

W przypadku pojazdów przed liftem niektóre urządzenia mogą mieć funkcję odczytu PIN-u, natomiast w pojazdach poliftowych PIN trzeba zdobyć samodzielnie. Karty muszą być wyczyszczone, czyli wyposażone w nowy prekodowany transponder pod dane auto, albo muszą być nowe.

Do zakodowania karty wymagany jest pojazd oraz wszystkie działające klucze. Przy programowaniu należy postępować ostrożnie, ponieważ w zależności od systemu procedura może przypisać na nowo cały zestaw kart.

Dwie karty Hands Free w samochodzie

Jadąc gdzieś dalej warto zabrać ze sobą, na wszelki wypadek, zapasowy kluczyk-kartę. Jeżeli w samochodzie znajdują się obydwie karty, system może wykrywać każdą z nich, ale sposób wyboru karty zależy od konkretnej wersji systemu Hands Free.

Jeżeli jedną kartę pozostawi się w środku, a drugą zabierze ze sobą, możliwość zamknięcia drzwi zależy od sposobu działania systemu oraz od tego, czy samochód rozpozna kartę pozostawioną w kabinie. W takiej sytuacji nie należy zakładać, że obie karty „pokłócą się” ze sobą, ale trzeba sprawdzić reakcję konkretnego egzemplarza.

Przed dalszą podróżą warto wykonać próbę z obiema kartami, ponieważ system Hands Free może inaczej reagować na kartę znajdującą się w kabinie, kartę poza samochodem i kartę z rozładowaną baterią. W razie wątpliwości zapasową kartę można przechowywać poza zasięgiem samochodu.

Programowanie kluczyka za pomocą komputera i OBD

W nowszych samochodach kodowanie kluczyka wykonuje się za pomocą urządzenia diagnostycznego. Za pomocą gniazda OBD podłączamy urządzenie diagnostyczne, a następnie rozpoczynamy kodowanie i adaptację.

Typowa procedura obejmuje następujące czynności:

1. Podłączenie urządzenia diagnostycznego do gniazda OBD.
2. Ustawienie kluczyka lub karty zgodnie z wymaganiami procedury.
3. Wprowadzenie kodu PIN albo kodu bezpieczeństwa.
4. Uruchomienie funkcji programowania kluczy lub kart.
5. Potwierdzanie kolejnych komunikatów na ekranie urządzenia.
6. Wciśnięcie przycisku odblokowującego na każdym pilocie.
7. Zatwierdzenie odpowiedniego komunikatu na ekranie urządzenia.

Czynność należy przeprowadzić bardzo ostrożnie, a najlepiej powierzyć ją doświadczonemu specjaliście. W przypadku niektórych procedur trzeba zaprogramować wszystkie dostępne kluczyki, ponieważ te, które nie zostaną przedstawione podczas programowania, mogą przestać być akceptowane przez samochód.

Co oznacza sytuacja, gdy pilot działa, ale samochód nie odpala?

Kluczyki lub karty mogą otwierać i zamykać samochód, a mimo to nie uruchamiać silnika. Wynika to z tego, że sterowanie centralnym zamkiem i autoryzacja immobilizera nie są dokładnie tą samą funkcją.

Jeżeli kontrolka immobilizera mruga normalnie, a po przekręceniu kluczyka zaczyna migać bardzo szybko, oznacza to problem z autoryzacją kluczyka. W przypadku karty diagnostyka może wskazywać, że kod klucza nie został otrzymany albo nie został zatwierdzony.

W takiej sytuacji należy sprawdzić:

• czy kluczyk lub karta są właściwe dla danego samochodu;
• czy transponder został prawidłowo zaprogramowany;
• czy karta nie jest rozkodowana lub uszkodzona;
• czy immobilizer i moduł UCH komunikują się prawidłowo;
• czy zastosowano właściwy kod PIN;
• czy procedura programowania została wykonana przy wyłączonym zapłonie, jeżeli wymaga tego dany system;
• czy wszystkie kluczyki i karty zostały przedstawione podczas programowania.

Najczęstsze usterki kluczyka Renault Scenic

Zimne luty i uszkodzenia elektroniki

Jeżeli dioda w kluczyku świeci, nie oznacza to jeszcze, że cała elektronika działa prawidłowo. Możliwe są zimne luty w kluczyku, uszkodzenie nadajnika, uszkodzenie odbiornika podczerwieni albo awaria elementu odpowiedzialnego za komunikację z immobilizerem.

Bateria

Rozładowana bateria może uniemożliwić zdalne sterowanie zamkiem, ale nie zawsze oznacza utratę zaprogramowania immobilizera. Po wymianie baterii może być jednak konieczne ponowne przyuczenie pilota.

Rozkodowanie pilota

Klucz może przestać sterować centralnym zamkiem po odłączeniu akumulatora, dłuższym rozładowaniu baterii albo utracie synchronizacji z centralką. W starszych wersjach można wtedy zastosować procedurę z kodem serwisowym i przyciskiem centralnego zamka.

Awaria immobilizera

Awaria immobilizera jest sytuacją, w której często nie unikniemy wizyty u specjalisty. W niektórych przypadkach mechanicy sugerują zakup gotowego, używanego zestawu startowego obejmującego kluczyk, immobilizer, stacyjkę i moduł zamiast naprawy uszkodzonego elementu.

Czy używany kluczyk z innego Renault Scenic można zakodować?

Możliwość przyuczenia kluczyka pochodzącego z innego samochodu zależy od jego rodzaju, generacji pojazdu i stanu transpondera. W przypadku kart i kluczyków z immobilizerem sam fakt, że element pasuje mechanicznie albo wysyła sygnał, nie oznacza, że będzie można go przypisać do innego auta.

Używane elementy mogą wymagać wyczyszczenia i zastosowania nowego prekodowanego transpondera. W przypadku niektórych systemów potrzebny jest kluczyk lub karta przygotowane specjalnie pod dane auto.

Kiedy potrzebny jest specjalista?

Samodzielne przyuczenie można rozważyć w przypadku prostego kluczyka, gdy znana jest dokładna procedura dla danego modelu. W przypadku utraty wszystkich kluczy, awarii immobilizera, problemu z modułem UCH, nieznanego PIN-u albo braku komunikacji z kartą potrzebne jest urządzenie diagnostyczne i doświadczenie.

Nie zawsze da się to zrobić samemu - proste kluczyki można czasem „przyuczyć” sekwencją zapłonu i przycisków, ale nowsze auta wymagają komputera, OBD i często kodu PIN z ASO.

Koszt i czas kodowania

Ceny są zróżnicowane i zależą od marki i modelu samochodu. W przypadku prostych kluczyków z immobilizerem i grotem, na naprawę trzeba będzie przeznaczyć w okolicach 150-300 zł.

Bardziej zaawansowane rozwiązania charakteryzują się wyższymi kosztami serwisowania. Może to być nawet kwota wyższa niż 1500 zł.

Czas kodowania zależy od stopnia skomplikowania tego procesu dla danego modelu. Czasami wymagany jest nawet demontaż zestawu wskaźników. Kolejną kwestią jest to, ile kluczyków chcemy zakodować.

Kodowanie z klucza poza pojazdem jest zdecydowanie prostszą czynnością niż kodowanie we wnętrzu pojazdu. Najczęściej wystarczy zostawić specjaliście wszystkie kluczyki od auta i poczekać kilkadziesiąt minut.

Programowanie we wnętrzu samochodu wymaga dysponowania samochodem. Następnie należy podłączyć do auta urządzenie służące do kodowania i rozpocząć proces.

Najważniejsze zasady przed rozpoczęciem procedury

• Ustal, czy samochód ma klucz na podczerwień, klucz radiowy czy kartę.
• Rozdziel problem sterowania centralnym zamkiem od problemu immobilizera.
• Sprawdź baterię, ale pamiętaj, że świecąca dioda nie potwierdza pełnej sprawności elektroniki.
• Przygotuj wszystkie posiadane kluczyki i karty.
• Ustal właściwy kod serwisowy albo PIN.
• Sprawdź, czy dana procedura wymaga włączonego czy wyłączonego zapłonu.
• Nie przerywaj programowania po rozpoczęciu procedury.
• Jeżeli kod zostanie wprowadzony błędnie, odczekaj wymagany czas przed kolejną próbą.
• W przypadku problemów z immobilizerem, UCH lub kartą Hands Free skorzystaj z diagnostyki specjalistycznej.

tags: #kodowanie #kluczyka #renault #scenic