Opel Astra – nadwozie wszystkich generacji i wersji

Opel Astra to samochód osobowy klasy kompaktowej produkowany pod niemiecką marką Opel od 1991 roku. Model z segmentu C zastąpił Opla Kadetta i przez kolejne generacje był oferowany jako hatchback, sedan, kombi, coupé, kabriolet, van oraz coupé-kabriolet.

Największy wybór typów nadwozia oferowały generacje F, G i H. Astra J nadal występowała jako hatchback, sedan i kombi, natomiast Astra K została ograniczona do hatchbacka i kombi Sports Tourer. Najnowsza Astra L jest dostępna jako hatchback oraz Sports Tourer, a także z napędem benzynowym, wysokoprężnym, hybrydowym plug-in i elektrycznym.

Opel Astra - generacje i okresy produkcji

Opel Astra F - pierwsza generacja nadwozia

Pierwsza generacja Astry (typoszereg F) pojawiła się w 1991 roku jako następca modelu Kadett. Samochód przetrwał w produkcji do roku 2000, a po przeniesieniu produkcji modelu do Gliwic i rozpoczęciu produkcji Astry G kontynuowano jego produkcję pod nazwą Astra Classic do 2002 roku.

Opel Astra I został zaprezentowany po raz pierwszy podczas targów motoryzacyjnych we Frankfurcie w 1991 roku. Model konstrukcyjnie bazował na poprzedniku - Kadecie E, jednak był w stosunku do niego mocno zmodernizowany.

Początkowo pojazd oferowany był w wersji hatchback i kombi. Rok później do oferty wprowadzona została wersja sedan pojazdu, a w 1993 roku wprowadzono nadwozie typu kabriolet wyposażone w brezentowy dach, które zaprojektowane zostało przez włoską firmę stylistyczną Bertone.

Wersje nadwoziowe Astry F

• 3-drzwiowy hatchback,
• 5-drzwiowy hatchback,
• 4-drzwiowy sedan,
• 5-drzwiowe kombi Caravan,
• 2-drzwiowy kabriolet,
• 3-drzwiowy van.

W sierpniu 1994 roku auto przeszło delikatną modernizację. Zmieniona została atrapa chłodnicy, kolor kloszy kierunkowskazów przednich z pomarańczowych na przezroczyste, koło kierownicy, wzór tapicerki oraz lusterek zewnętrznych.

W przypadku Astry niemal każdy kierowca znajdzie dla siebie coś odpowiedniego, ponieważ mnogość wersji nadwoziowych i silnikowych była bardzo duża. Hatchback zapewniał kompaktowe rozmiary, sedan oferował klasyczną bryłę nadwozia, a kombi zwiększało funkcjonalność samochodu.

Wymiary i pojemność Astry F

Astra F GSi

Astra GSi to sportowa wersja kompaktowego Opla. Model ten pojawił się krótko po premierze Opla Astry w 1991 roku jako następca Kadetta GSi.

Początkowo GSi oferowane były wyłącznie z silnikami 2.0 - 8v oraz 16v. W okresie od połowy 1993 do połowy 1994 w ofercie pojawił się silnik 1.8 16v o mocy 125 KM.

Astra GSi była standardowo wyposażona we wspomaganie układu kierowniczego, ABS, sportowe siedzenia RECARO, tylne hamulce tarczowo-bębnowe oraz pakiet stylistyczny przeznaczony tylko i wyłącznie do wersji GSi.

Trwałość nadwozia Astry F

Podobnie jak w przypadku innych starych konstrukcji Opla także i Astra miewa problemy z rdzą. Najbardziej narażone miejsca to nadkola tylne, okolice uszczelek oraz doły drzwi.

Samochody mają też problemy z zawieszeniem - wybijają się amortyzatory, łączniki stabilizatorów i końcówki drążków kierowniczych. Bardzo szybko rdzewieje układ wydechowy.

Dużą zaletą Astry jest jednak bardzo prosta konstrukcja i mnogość tanich części zamiennych. Trzeba pamiętać, że w przypadku tak starych samochodów praktycznie każda usterka ma prawo się zdarzyć.

Opel Astra G - szeroki wybór nadwozi

Astra drugiej generacji (typoszereg G) pojawiła się w 1998 roku. Zasadniczo produkcję zakończono w 2004 roku wraz z debiutem Astry III, tyle tylko, że model przemianowany na Astrę Classic nadal produkowany był w Gliwicach.

Ostatni samochód opuścił polską fabrykę dopiero w 2009 roku. W Gliwicach od 3 października 2003 roku do 27 sierpnia 2009 roku produkowany był model Astra Classic II w czterech wersjach nadwoziowych: sedan, 5-drzwiowy hatchback, kombi oraz van.

Samochód - poza nazwą - nie ma nic wspólnego ze swoim poprzednikiem. Zbudowano go na nowej płycie podłogowej, a równocześnie z Astrą G swoją premierę miał Opel Zafira, oparty na tej samej płycie i podzespołach.

Wersje nadwoziowe Astry G

• 3-drzwiowy hatchback,
• 5-drzwiowy hatchback,
• 4-drzwiowy sedan,
• 5-drzwiowe kombi Caravan,
• 2-drzwiowe coupé,
• 2-drzwiowy kabriolet,
• 2-drzwiowy van.

Największą popularnością cieszyły się hatchbacki, nieco rzadziej kupowano kombi i sedany. Dla koneserów przeznaczono kabrioleta i coupe.

Produkcję dwóch ostatnich wersji zakończono w 2005 roku. 3-drzwiowy hatchback zniknął z oferty rok wcześniej, a obecnie na rynku wtórnym cieszy się najmniejszym zainteresowaniem.

Ciekawostkę stanowią wersje kabrio i coupe. Oba nadwozia zostały zaprojektowane przez Bertone i ta właśnie firma zajmowała produkcją tych samochodów w latach 2000-2005.

Wymiary i bagażnik Astry G

Nadwozie Astry G jest zdecydowanie lepiej zabezpieczone przed korozją niż u poprzednika, chociaż w starszych egzemplarzach rdza może występować na progach, rantach błotników oraz pod uszczelkami.

Charakterystyka poszczególnych wersji

Auto charakteryzuje się raczej twardymi nastawami zawieszenia, może też sprawiać wrażenie ciasnego, chociaż dwu-, trzyosobowe rodziny nie powinny narzekać na brak miejsca.

W ponurym stylistycznie wnętrzu dominują plastiki dobrej jakości, również obicia tapicerskie zniosą niejedno. W efekcie po zużyciu wnętrza trudno ocenić, czy samochód nie miał cofanego licznika.

Zawieszenie Astry II to prosta i sprawdzona konstrukcja: z przodu zastosowano klasyczną kolumnę McPhersona, a z tyłu - trwałą belkę skrętną.

W przednim zawieszeniu najczęściej poddają się końcówki drążków kierowniczych i łączniki stabilizatorów. W wahaczach można wymieniać sworznie i silentbloki, dzięki czemu koszt serwisu jest ograniczony do minimum.

Minusem jest nieco gorsze prowadzenie niż u czołówki segmentu kompaktowego, na przykład Forda Focusa czy Golfa IV. Niewielkie problemy może sprawiać układ hamulcowy, w którym zapiekają się tłoczyska, a tylne bębny mogą tracić szczelność.

Silniki a wybór nadwozia Astry G

Oferta jednostek napędowych jest bardzo szeroka. Najsłabszy silnik ma 1,2 l pojemności i 65 KM i z tego względu lepiej pominąć go milczeniem.

Dobrym wyborem będzie prosta konstrukcyjnie, ośmiozaworowa jednostka 1.6, która dobrze współpracuje z instalacją LPG. Sporą popularnością cieszą się również silniki 16-zaworowe 1.4 o mocy 90 KM i 1.6 o mocy 101 KM.

Większe silniki 1.8 i 2.0 zużywają większe ilości paliwa, dlatego polecić je można ewentualnie kierowcom, którzy szukają osiągów.

Wśród silników wysokoprężnych najłatwiej o jednostkę o pojemności 1.7, chociaż z biegiem lat były to różne jednostki napędowe.

Silnik 1.7 DTI pochodzi od Isuzu i ma wtrysk bezpośredni. To dobra konstrukcja, bezawaryjna, która dobrze łączy przyzwoite osiągi i niski koszt utrzymania.

Najlepsze osiągi oferują diesle 2.0 DTI i 2.2 DTI, ale po stronie minusów zapisać trzeba awarie wtrysku oraz pękanie głowic.

Opel Astra H - największa różnorodność nadwozi

Trzecia generacja Astry (typoszereg H) weszła do sprzedaży w 2004 roku. Ostatnie egzemplarze zjechały z taśmy w 2012 roku, natomiast wersje hatchback, kombi i sedan były produkowane do 2014 roku.

W 2006 roku nadwozie poddano delikatnej kuracji odmładzającej. Z Astrą poprzedniej generacji wspólna jest jedynie nazwa, ponieważ typoszereg H zaprojektowany został od podstaw w oparciu o nową płytę podłogową.

Typy nadwozia Astry H

• 3-drzwiowy hatchback GTC,
• 5-drzwiowy hatchback,
• 4-drzwiowy sedan,
• 5-drzwiowe kombi,
• 2-drzwiowe coupé-cabrio TwinTop.

Samochód pochwalić się może obszernym wnętrzem - rozstaw osi wynoszący przeszło 2,6 m zapewnia dużą ilość miejsca w kabinie.

Rodziny powinny zainteresować się zwłaszcza kombi i sedanem. Oba auta powstawały na wydłużonej platformie - rozstaw osi wynosił aż 2,7 m.

Dwa ostatnie mogą się też pochwalić bagażnikami, których pojemność - nawet bez składania oparć tylnej kanapy - przekracza 500 litrów.

Wymiary Astry H

Stylistyka i funkcjonalność Astry H

Skrajne opinie zbiera projekt kokpitu. Jedni chwalą go za intuicyjną obsługę, inni ganią za tandetne plastiki, które łatwo się zarysowują, i niewyszukaną stylistykę.

Trzeba się też pogodzić z przeciętną trwałością takich elementów, jak szybko łamiące się kratki nawiewów. Częste awarie dotyczą układu klimatyzacji, zwłaszcza sprężarki, figle płata też elektronika.

Pochwalić można za to trwałe i łatwe w naprawach zawieszenie. Z przodu zastosowano kolumny MacPhersona, na tylnej osi pracuje podatna na skręcanie belka.

Taki dobór komponentów zapewnia poprawne prowadzenie i - co najważniejsze - niewielkie koszty obsługi.

Typowe problemy Astry H

Korozja to główna bolączka tej generacji. Trzeba uważnie obejrzeć tylne nadkola, progi pod plastikowymi nakładkami, krawędź klapy bagażnika, dolną część piątych drzwi i punkty mocowania ramy pomocniczej.

Elektryczne wspomaganie razem z modułem kolumny kierowniczej to znane słabe punkty. Usterka objawia się przycinaniem kierownicy i okresowym zanikaniem wspomagania.

Często wysiadają stacyjka, rezystor dmuchawy nagrzewnicy, czujniki ABS oraz utleniające się złącza pod maską.

Regularnej wymiany wymagają tuleje i wahacze tylnej belki oraz łączniki stabilizatora. Podwozie jest tanie, ale przy obecnych przebiegach tych aut niemal zawsze wymaga kompleksowego remontu.

Chłodnica klimatyzacji z czasem zaczyna przeciekać, a zużyte siłowniki nagrzewnicy wydają charakterystyczny dźwięk.

Silniki Astry H

Najbardziej poszukiwane na rynku wtórnym są auta z silnikami wysokoprężnymi. Ich cechy wspólne to bezpośredni wtrysk paliwa Common Rail i turbodoładowanie.

Silniki o pojemności 1,7 litra pochodzą od Isuzu, natomiast pozostałe 1,3 l CDTI oraz 1,9 l CDTI to włoskie konstrukcje Fiata.

Osoby, które ponad osiągi stawiają koszty eksploatacji, powinny zdecydować się na najsłabszą odmianę silnika 1,7 l CDTI o mocy 80 KM montowaną w latach 2004-2006.

To jedyny motor, który nie jest wyposażony w dwumasowe koło zamachowe oraz jedyny diesel sprzęgany z pięciostopniową, ręczną skrzynią biegów.

Z rezerwą podchodzić należy do najmniejszego w gamie 1,3 l CDTI. W samochodach, których kierowcy lubią wciskać w podłogę pedał gazu, często dochodzi do rozciągnięcia łańcucha rozrządu i błyskawicznego zużycia sprzęgła.

Lepszą opinią cieszą się wysokoprężne 1,7 CDTI. Silnik uchodzi za trwały, ale naprawy niestety nie należą do tanich.

Najlepszym wyborem, przynajmniej jeśli chodzi o stosunek osiągi-koszty eksploatacji, okazują się fiatowskie 1,9 CDTI. Szczególnie warta uwagi jest wersja o mocy 120 KM wyposażona w tańszą w naprawach i trwalszą ośmiozaworową głowicę.

Wszystkie jednostki wysokoprężne łączą usterki zaworu recyrkulacji spalin, wtryskiwaczy i dwumasowych kół zamachowych. W przypadku nowszych roczników problemów może też przysporzyć filtr cząstek stałych.

Mniej problematyczne są z reguły samochody z silnikami benzynowymi, chociaż w ich przypadku również liczyć się trzeba z możliwością wystąpienia kosztownych usterek.

Stosunkowo często psują się cewki zapłonowe, co objawia się szarpaniem, dziurami w mocy lub paleniem na trzech cylindrach.

Opel Astra J - większe i cięższe nadwozie

Czwarta generacja Opla Astry (typoszereg J) debiutowała w czasie salonu samochodowego we Frankfurcie w 2009 roku. Samochód okazał się sporym sukcesem, a w produkcji przetrwał do 2015 roku.

Pojazd był zupełnie nową konstrukcją, którą zbudowano w oparciu o nową płytę podłogową Delta II. W stosunku do poprzednika poczyniono szereg zmian, które w znaczny sposób zwiększyły funkcjonalność wnętrza.

Rozstaw osi powiększono aż o 71 mm, rozstaw kół przednich wzrósł o 56 mm, a tylnych o 70 mm. Auto zerwało z linią poprzednika - projekt nadwozia wzorowano na wprowadzonej wcześniej Insigni.

Wersje nadwoziowe Astry J

• 5-drzwiowy hatchback,
• kombi Sports Tourer,
• sedan.

Kombi Sports Tourer pojawiło się w 2010 roku, trzydrzwiowe GTC w 2011, a sedan w 2012 roku. Bagażnik kombi stał się porównywalny z autami klasę wyżej.

Wnętrze Astry nie każdemu przypadnie do gustu - na konsoli środkowej znajdziemy zatrzęsienie przycisków, których opanowanie nie musi być łatwe.

Pozycja za kierownicą jest dobra, fotele wygodne, linia okien wysoko poprowadzona, a z tyłu miejsca jest tyle, ile można spodziewać się w kompakcie.

Wybierając jednostkę napędową, trzeba zdawać sobie sprawę, że Opel Astra IV to samochód niezwykle ciężki, ważący w zależności od wersji około 1400 kg.

Właściwości użytkowe Astry J

Przyrost masy dał lepsze wyciszenie, spokojniejsze zachowanie na trasie i twardsze zawieszenie, ale odebrał autu dawną lekkość przy przyspieszaniu ze słabszymi silnikami.

Samochód cieszył się w Europie dużą popularnością, ponieważ jako jeden z niewielu kompaktów był w stanie zagrozić pozycji najpopularniejszego samochodu kompaktowego - Volkswagena Golfa.

Na sukces Opla Astry IV wpływ miały ciekawy projekt nadwozia, spora funkcjonalność i praktyczność oraz niezwykle obszerna gama nadwoziowa i silnikowa.

W Astrze najmniej ryzyka niosą silniki wolnossące 1.4 i 1.6. W doładowanych odmianach może już dochodzić do usterek klapek kolektora ssącego czy układu chłodzenia.

Typowe usterki Astry J

Pod względem korozji ta generacja wypada lepiej od H, jednak odpryski na masce i krawędzi klapy bagażnika i tak rdzewieją.

Problemem Sports Tourera jest woda w bagażniku, która dostaje się przez uszczelki i lampy. Przy oględzinach trzeba koniecznie podnieść wnękę koła zapasowego.

Przez zwiększoną masę auta podwozie służy krócej niż w Astrze H. Łożyska piast, łączniki stabilizatora i amortyzatory stały się tu praktycznie materiałami eksploatacyjnymi.

Regularnie zawodzą moduł kolumny kierowniczej, czujniki parkowania, multimedia i rzadziej moduł komfortu. Pełna diagnostyka bez skanera jest tu niemożliwa.

W manualnych, sześciostopniowych skrzyniach biegów M32 oraz spokrewnionej M20 może dojść do zużycia łożysk, a w konsekwencji do zniszczenia skrzyni.

Objawem zużycia łożysk są dochodzące ze skrzyni szumy, a także postępujące drganie lewarka. Wymiana kompletu łożysk powinna rozwiązać problem, ale naprawa to niestety koszt kilku tysięcy złotych.

Opel Astra K - hatchback i kombi Sports Tourer

Generacja K była produkowana w latach 2015-2021. U podstaw generacji leży platforma D2XX, a jej główna zaleta to spadek masy, która zależnie od wersji zmniejszyła się o niemal 200 kg w porównaniu z Astrą J.

Odpowiednio zmieniło się też zachowanie auta - poprawiła się dynamika z małymi silnikami, spadło zużycie paliwa i poprawiło się prowadzenie.

Nadwozie Astry K

W gamie pozostały tylko dwa nadwozia: hatchback i kombi Sports Tourer. Sedana na rynku europejskim nie oferowano.

Astra K to samochód lżejszy, bardziej oszczędny i łatwiejszy w prowadzeniu niż poprzednik. W wyposażeniu pojawiły się matrycowe reflektory IntelliLux, bardzo rzadkie w klasie kompaktowej tamtych lat.

Kabina jest solidnie spasowana, a materiały wykończeniowe zużywają się umiarkowanie nawet w egzemplarzach z dużym przebiegiem.

Problemy Astry K

Bezpośredni wtrysk nie lubi krótkich tras. Przy 150 tys. km przebiegu w benzynowych 1.4 Turbo często spotyka się zakoksowanie zaworów dolotowych.

W dieslu 1.6 CDTI wrażliwe miejsca to wtryskiwacze i zawór EGR, a nowszy 1.5 Diesel cierpi w mieście przez przerywane regeneracje filtra cząstek stałych.

Przekładnia CVT w autach po 2019 roku wymaga ścisłego przestrzegania terminów wymiany oleju, ale trudno znaleźć egzemplarze z potwierdzającymi to dokumentami.

Usterek elektryki i czujników jest mniej niż w generacji J, ale naprawa kosztuje więcej. Wymiana kamer, czujników parkowania i czujników systemów wspomagania liczona jest według cen nowego auta.

Chłodnica klimatyzacji umieszczona jest nisko w przedniej części auta i przez to obrywa od kamieni. Procedura jej wymiany w tej generacji jest droższa niż w Astrze H i J.

Opel Astra L - nowoczesne nadwozie hatchback i kombi

Od 2022 roku produkowana jest szósta generacja pojazdu. Nowa Astra powstała na platformie EMP2 koncernu Stellantis, wspólnej z Peugeotem 308, a samą produkcję przeniesiono z polskich Gliwic do Rüsselsheim.

Opel Astra już szóstej generacji garściami czerpie z technologii, którą do koncernu Stellantis wniosła Grupa PSA. Astra bazuje na płycie podłogowej Peugeota 308 generacji numer 3, z którym dzieli najważniejsze podzespoły.

Stylistyką nadwozie Astry nawiązuje do designu Mokki. Z poprzednich generacji zostały tu w zasadzie emblemat i przynależność do klasy kompaktowej, bo i technika, i architektura elektroniczna przyszły z francuskiej części koncernu.

Wersje nadwoziowe Astry L

• hatchback,
• Sports Tourer.

Astra w wersji kombi jest nie tylko o prawie 27 cm dłuższa, ale ma również o niemal 6 cm większy rozstaw osi niż hatchback. Dzięki temu we wnętrzu jest więcej miejsca na nogi dla pasażerów kanapy, a bagażnik jest większy o aż 175 l.

Astra L hatchback

Wymiary nadwozia Astry hatchback wynoszą: długość 4 374 mm, wysokość 1 441-1 470 mm oraz szerokość 2 062 mm. Przestrzeń bagażowa ma pojemność 422-1 339 l.

W funkcjonalnym wnętrzu uwagę zwracają wskaźniki i ekran multimediów połączone w jeden „kombajn”. Pod względem obsługi Astra pozostała wierna tradycji - dostęp do najważniejszych funkcji jest bezpośredni, klimatyzację obsługuje się klasycznymi przyciskami, a głośność sprzętu audio pokrętłem.

Łatwy dostęp do wygodnych foteli zapewniają szerokie drzwi z przodu i z tyłu z solidnymi klamkami. Przednie fotele mają bardzo duży zakres regulacji.

Wpływ na dobre wrażenia podczas jazdy ma zarówno układ fotel-kierownica-pedały i pozycja za kierownicą, jak i wygodne fotele oraz dobry ogólny komfort podróżowania. Wnętrze Astry jest dobrze wyciszone.

Astra Sports Tourer

Astra Sports Tourer oferuje obszerny bagażnik o pojemności 608 litrów, elastycznie powiększany nawet do 1 634 litrów po złożeniu oparć tylnej kanapy.

Wymiary nadwozia wynoszą: długość 4 642 mm, wysokość 1 443-1 480 mm oraz szerokość 2 062 mm. Przestrzeń bagażowa ma pojemność 597-1 634 l.

Astra Sports Tourer Plug-in Hybrid ma przestrzeń bagażową o pojemności 516-1 553 l. Astra Sports Tourer GSe ma duży bagażnik o pojemności do 1 553 litrów.

Komfort i prowadzenie Astry L

Jakością materiałów i wykończeniem wnętrza Opel Astra prezentuje przeciętny poziom w klasie kompaktów. Materiały nie są zbyt wyrafinowane, ich zróżnicowanie nie jest duże, dominują połacie szarego i czarnego plastiku.

Dobrze skalibrowane kolumny McPhersona z przodu i belka skrętna z tyłu oraz precyzyjny układ kierowniczy powodują, że dobra praca zawieszenia i stabilne zachowanie nadwozia na zakrętach należą do największych zalet Opel Astra.

Astra jeździ, jak przystało na Opla - jest precyzyjna w reakcjach, a jej nadwozie zachowuje stabilność na zakrętach.

W zależności od wersji Astra jest wyposażona w system rozpoznawania znaków ograniczenia prędkości, funkcję dostosowania prędkości, system ostrzegania przed kolizją i automatycznego hamowania, system wykrywania zmęczenia kierowcy, układ utrzymania auta na pasie ruchu, tempomat z ogranicznikiem prędkości oraz czujniki parkowania z przodu i z tyłu.

Napędy dostępne w Astrze L

Opel Astra pokazuje, na co stać współczesne kompakty - do wyboru są wersje z silnikiem spalinowym, z napędem hybrydowym plug-in oraz z napędem elektrycznym.

Silniki też są teraz ogólnokoncernowe: benzynowy 1.2 PureTech, diesel 1.5 BlueHDi, hybryda plug-in o mocy 180 i 225 KM. Od 2023 roku gamę uzupełniła wersja w pełni elektryczna.

W zależności od wersji silnikowej napęd jest przekazywany za pośrednictwem 6-biegowej przekładni mechanicznej, 8-stopniowej automatycznej, 6- lub 7-biegowej przekładni o dwóch sprzęgłach w wersjach hybrydowych plug-in. Napęd zawsze trafia na przednie koła.

Astra Electric

Nowa Astra Electric łączy pewną siebie sylwetkę z zaawansowanymi technologiami wspomagającymi jazdę i zero-emisyjnym napędem w pełni elektrycznym.

Napęd o mocy 115 kW, czyli 165 KM, gwarantuje przyjemną i odprężającą jazdę. Zasięg wynosi do 418 km według normy WLTP.

Funkcja szybkiego ładowania prądem stałym o mocy 100 kW pozwala doładować baterię Astry Electric do poziomu 80% w 26 minut.

Astra Plug-in Hybrid i GSe

Nowa Astra Plug-in Hybrid oferuje technologię napędu hybrydowego, cyfrową deskę rozdzielczą Pure Panel oraz ergonomiczne fotele AGR.

Nowa Astra GSe ma mocny, ale ekologiczny 225-konny układ napędowy typu plug-in hybrid, a dla przyjemności prowadzenia została wyposażona we wzmocnione sportowe elementy, takie jak utwardzone zawieszenie czy sportowe fotele.

Silnik 1.6 Turbo współpracuje z silnikiem elektrycznym o mocy 81,2 kW. Astra Sports Tourer GSe ma usztywnione podwozie ze specjalnymi amortyzatorami o zmiennej charakterystyce tłumienia, precyzyjnie zestrojony układ kierowniczy i sportowy dźwięk wydechu w trybie sportowym.

Jak wybrać nadwozie Opla Astry?

Hatchback

Hatchback będzie odpowiedni dla kierowcy, który potrzebuje kompaktowych wymiarów, łatwego parkowania i elastycznego bagażnika. W Astrze F, G i H dostępne były odmiany 3- i 5-drzwiowe, natomiast późniejsze generacje skupiały się przede wszystkim na praktyczniejszej wersji 5-drzwiowej.

3-drzwiowe hatchbacki Astry G i H mają bardziej sportowy charakter, ale zapewniają mniej wygodny dostęp do tylnej kanapy. W Astrze H odmiana GTC wyróżniała się osobnym stylem nadwozia.

Sedan

Sedan był dostępny w generacjach F, G, H i J. Zapewnia klasyczną bryłę nadwozia oraz oddzielony od kabiny bagażnik.

W Astrze F sedan miał bagażnik o pojemności 500 l, w Astrze G 460-1230 l, a Astra H sedan korzystała z wydłużonej platformy i oferowała więcej miejsca niż hatchback.

Kombi

Kombi jest najbardziej praktyczną wersją Astry dla rodzin i osób przewożących większe przedmioty. W Astrze F bagażnik kombi miał pojemność 500-900 l, w Astrze G 480-1500 l, a w kolejnych generacjach pojemność rosła wraz z większymi wymiarami nadwozia.

Astra Sports Tourer zapewnia obszerne wnętrze, większy rozstaw osi i znacznie większy bagażnik niż hatchback. W najnowszej generacji przestrzeń bagażowa Astry Sports Tourer ma pojemność do 1 634 l.

Coupé i kabriolet

Coupé i kabriolet występowały przede wszystkim w Astrze G. Oba nadwozia zostały zaprojektowane przez Bertone i produkowane w latach 2000-2005.

W Astrze H funkcję sportowego nadwozia pełnił GTC, natomiast odmiana TwinTop była coupé-kabrioletem ze składanym twardym dachem.

Kontrola nadwozia przed zakupem używanej Astry

Sprawdzanie trzeba zaczynać nie od oględzin na podnośniku, ale od numeru identyfikacyjnego nadwozia. Kod VIN pokazuje typ silnika, jego moc, skrzynię biegów, typ nadwozia, rok modelowy i fabrykę montażu.

Niezależnie od rocznika w pierwszej kolejności trzeba sprawdzić szczeliny między elementami nadwozia i grubość lakieru na całej powierzchni, ślady spawania na podłużnicach i w otworach drzwiowych oraz zawieszenie.

W Astrze F szczególną uwagę należy zwrócić na tylne nadkola, okolice uszczelek, doły drzwi i układ wydechowy. W Astrze G warto obejrzeć progi, ranty błotników oraz miejsca pod uszczelkami.

W Astrze H trzeba uważnie obejrzeć tylne nadkola, progi pod plastikowymi nakładkami, krawędź klapy bagażnika, dolną część piątych drzwi i punkty mocowania ramy pomocniczej.

W Astrze J należy sprawdzić odpryski na masce i krawędzi klapy bagażnika oraz obecność wody w bagażniku Sports Tourera. W Astrze K nadwozie ma świetną odporność na korozję, ale nadal warto zweryfikować całą powłokę lakierniczą.

W dieslach do listy kontroli dochodzi sprawdzenie stanu filtra cząstek stałych. W każdej generacji należy również sprawdzić zawieszenie oraz błędy oprogramowania we wszystkich modułach za pomocą skanera.

tags: #opel #astra #nadwozie