Opel Vectra B – wyposażenie, wersje nadwozia i najważniejsze rozwiązania

Opel Vectra B to samochód osobowy klasy średniej zaliczany do segmentu D, produkowany od 1995 do 2002 roku. Model Opla Vectry B miał swą premierę w 1995 r. w dwóch wersjach nadwoziowych - sedan i liftback. W następnym roku do sprzedaży wprowadzono kombi.

Na pokładzie Vectry B można znaleźć bardzo bogate wyposażenie. W standardzie auto posiadało poduszkę powietrzną kierowcy, ABS, wspomaganie kierownicy, elektrycznie sterowane przednie szyby oraz centralny zamek.

Opel Vectra B - podstawowe informacje

Kariera drugiej generacji Vectry (zwanej też Vectrą B) rozpoczęła się w 1995 roku. Poprzedziły ją ponad czteroletnie prace projektowe, które pochłonęły kwotę 2,5 miliardów ówczesnych marek.

Ich efektem było znaczące zaokrąglenie (znakomita aerodynamika) i uatrakcyjnienie sylwetki samochodu. W 1999 roku została ona dodatkowo poddana drobnym zmianom. Produkcja Vectry B została zakończona w roku 2002.

Opel Vectra B został zbudowany na płycie podłogowej GM2900, którą dzieli ze swoją poprzedniczką, czyli Vectrą A, oraz z takimi modelami jak Opel Calibra czy Saab 900 II.

W Wielkiej Brytanii model był sprzedawany już jako Vauxhall Vectra, a nie jako Cavalier, jak jego poprzednik. W latach 1996-1998 była najlepiej sprzedającym się w Europie samochodem w swojej klasie.

Wyposażenie standardowe

W standardzie auto posiadało poduszkę powietrzną kierowcy, ABS, wspomaganie kierownicy, elektrycznie sterowane przednie szyby oraz centralny zamek. Wersje wyposażenia obejmowały między innymi CD, Centenial, CD Sport i GL.

Była jeszcze jedna cecha, która była wówczas rzadko spotykana w samochodach z segmentu Opla Vectry. Wszystkie wersje (oprócz podstawowej) miały standardowo 5 zagłówków.

Jednakże, gdyby środkowa część tylnego siedzenia nie była potrzebna, można ją było łatwo zdjąć z oparcia fotela, tak aby nie ograniczać widoczności kierowcy do tyłu.

Wyposażenie dodatkowe i komfort

Napływ aut zza granicy powoduje jednak, że nietrudno jest znaleźć samochód używany z klimatyzacją, skórzaną tapicerką, kurtynami bocznymi czy kierownicą wielofunkcyjną.

W aucie siedzi się bardzo wygodnie. Fotele są niesamowicie miękkie. Niemalże zatapiamy się w nich. Zastosowano w nim materiały wysokiej jakości zapożyczone od Opla Omegi oraz wyprofilowane fotele, gwarantujące komfort nawet podczas pokonywania długich dystansów.

Plastiki są miękkie. Niestety zdarza im się trzeszczeć. Konsola środkowa nie jest specjalnie rozbudowana. Ja mogę z niej sterować manualną klimatyzacją oraz radiem.

Na samym dole konsoli znajdują się dwa wysuwane uchwyty na kubki. Nie przeszkadzają w zmianie biegów. Po lewej i prawej stronie skrzyni są przełączniki do sterowania elektrycznymi szybami z przodu.

Typowa ergonomia lat 90-tych. Fotel kierowcy i pasażera oddziela podłokietnik, pod którym znajduje się pojemny schowek.

Nad konsolą (nie dokładnie na środku, a bliżej zegarów) jest mały cyfrowy wyświetlacz, który pokazuje najważniejsze informacje dotyczące radia. Możemy też przeglądać na nim menu.

Nie można nie wspomnieć o wykończeniu drzwi. Nie uświadczymy na nich tyle plastiku, co w dzisiejszych autach. W górnej części zostały wyłożone tym samym materiałem, co fotele.

Dolna partia, w tym kieszenie (swoją drogą pojemne) wyścielone zostały welurem. Opel pod względem komfortu kładzie na łopatki nawet dzisiejsze samochody.

Przestrzeń dla pasażerów

Model do dziś zachęca kierowców nie tylko ponadczasowym designem, ale także wyjątkowo ergonomicznym, przestronnym wnętrzem. Dzięki zwiększonemu rozstawowi osi więcej miejsca mają pasażerowie tylnej kanapy.

Z tyłu również nie brakuje miejsca. Kanapa jest bardzo miękka. Również z tyłu drzwi są wyłożone miękkim materiałem.

Nie ma jednak elektrycznych szyb i przebywający na tylnej kanapie muszą korzystać z usług tradycyjnego systemu korbotronic. Tunel jest niestety spory i ewentualne wycieczki z dziećmi zawsze zaczną się od awantury, która będzie miała rozstrzygnąć kto zasiądzie na środku.

W każdym razie w oparciu środkowym mamy wysuwany podłokietnik i otwór do bagażnika. Pozwala to przewieźć większe rzeczy.

Wyposażenie związane z bezpieczeństwem

Dokładnie trzydzieści lat temu, w 1995 roku, premiera drugiej generacji Opla Vectry przyniosła ze sobą szereg innowacji w zakresie bezpieczeństwa, które umieściły tę limuzynę klasy wyższej średniej producenta z Rüsselsheim na czele segmentu D.

Zawieszenie Multi-link i bezpieczeństwo aktywne

W 1995 roku Opel Vectra B zwrócił na siebie uwagę nowoczesnymi rozwiązaniami podwozia, którego mocnym punktem było wyrafinowane zawieszenie tylne Multi-link, a także nowe zawieszenie przednie.

Oba zamontowano na ramach pomocniczych, oddzielonych od reszty nadwozia, aby ograniczyć hałas silnika, skrzyni biegów i opon. Dzięki temu nowy samochód średniej wielkości w gamie Opla charakteryzował się dużą zwinnością na drodze i gwarantował wysoki komfort jazdy.

Geometria zawieszenia odegrała w tym względzie zasadniczą rolę. Przykładowo podczas hamowania na nawierzchni o różnym stopniu przyczepności kinematyka przedniego wahacza McPhersona zwiększała zbieżność kół o większej przyczepności.

System DSA (Dynamic SAfety), który już udowodnił swoją skuteczność w modelu Opel Omega, był w stanie skutecznie przeciwdziałać tendencji samochodu do zbaczania z obranego toru jazdy.

Poduszki powietrzne i pasy bezpieczeństwa

Solidna centralna część przedziału pasażerskiego została zaprojektowana z wykorzystaniem najnowocześniejszych technologii: energia każdej deformacji była systematycznie rozładowywana wzdłuż trzech linii obciążenia.

Dotyczyło to elementów, które klienci Opla już znali, takich jak pasy bezpieczeństwa, ich napinacze, a także poduszki powietrzne, które również podlegały nie mniejszym znaczącym usprawnieniom technologicznym.

Niemiecki producent opracował na przykład nową generację foteli wyposażonych w najazdy antypoślizgowe i punkty mocowania pasów bezpieczeństwa po obu stronach.

Dzięki temu położenie pasa poprzecznego było zawsze optymalne w stosunku do ciała pasażera. Dodatkową funkcją bezpieczeństwa był nowy typ napinacza pasów bezpieczeństwa, który wykorzystywał ładunek pirotechniczny do napinania pasów, zapewniając większą siłę naciągu niż urządzenia mechaniczne.

Przede wszystkim Opel Vectra drugiej generacji był pierwszym samochodem produkowanym masowo, w którym zastosowano poduszki powietrzne oparte na technologii „mieszanej”, wykorzystującej zarówno ładunki wspomagające, jak i sprężone gazy.

Gaz argonowy potrzebny do napompowania poduszki powietrznej był przechowywany pod ciśnieniem 200 barów w specjalnym stalowym cylindrze umieszczonym w kierownicy lub, w przypadku poduszki powietrznej pasażera, w desce rozdzielczej.

Ta nowa technologia miała dwie zalety: wymagała mniejszego ładowania niż w przypadku urządzeń konwencjonalnych i pozwalała na stosowanie poduszek wykonanych z nowego, łatwiejszego do recyklingu materiału.

Bezpieczne pedały i zagłówki

Kolejną innowacją w zakresie bezpieczeństwa był system mocowania pedałów, na który Opel złożył wniosek patentowy. Aby zapobiec wbiciu pedałów w dolną część przedziału pasażerskiego w razie zderzenia czołowego, osie ich punktów obrotu umieszczono w trapezoidalnych metalowych podporach.

Pod wpływem energii uderzenia pedały mogły się ugiąć, co pozwalało na uwolnienie ich z podpór, co zmniejszało ryzyko odniesienia obrażeń stóp lub nóg kierowcy.

W 1999 roku samochód przeszedł gruntowny facelifting. We wnętrzu pojawiły się fotele z zagłówkami chroniącymi kręgi szyjne podczas kolizji, dzięki czemu zwiększył się poziom bezpieczeństwa kierowcy i pasażerów.

Wersje nadwoziowe a praktyczność wyposażenia

Sedan

W wersji sedan Vectra oferuje 500 litrów przestrzeni bagażowej. Bagażnik w sedanie ma 500 litrów pojemności. Jak na lata 90. to świetny wynik.

Liftback

Liftback ma 480 litrów. Po złożeniu oparć tylnej kanapy pojemność powiększa się odpowiednio do: 790 l, 790 l, 1490 l.

Kombi Caravan

Wariant kombi wyposażony jest natomiast w nieco mniejszy, 460-litrowy bagażnik, który po złożeniu tylnej kanapy daje do dyspozycji blisko 1500 litrów.

Opel zachował się dość przewrotnie i wyposażył w największy bagażnik wersję nadwoziową, która zazwyczaj ma najmniejszą pojemność bagażową. Kombi oferuje zaledwie (co i tak nie jest złym wynikiem, biorąc pod uwagę wiek samochodu) 460 litrów.

Silniki i skrzynie biegów

Opel Vectra B wyróżnia się znakomitym zawieszeniem, gwarantującym doskonałe właściwości jezdne. Szeroki wybór jednostek napędowych sprawia z kolei, że każdy kierowca znajdzie wariant odpowiadający jego oczekiwaniom.

Wśród jednostek benzynowych za bezawaryjną i oszczędną uchodzi motor 1.6 o mocy 100 KM. Nieco lepsze osiągi gwarantuje cieszący się do dziś ogromną popularnością, 125-konny silnik 1.8, który dołączył do oferty w 2000 roku.

Miłośnicy bardzo dynamicznej jazdy powinni natomiast rozważyć wybór produkowanych od tego samego roku jednostek o pojemności 2 i 2,2 litra o mocy odpowiednio 136 i 147 KM, zapewniających świetne przyspieszenie i wysoką kulturę jazdy.

Nie zapomniano o jednostkach wysokoprężnych, wśród których szczególnie polecany jest oszczędny i bezawaryjny silnik 1.7. Dobrym rozwiązaniem są ponadto motory Diesla 2.2 DTI uważane za bardzo elastyczne, ekonomiczne oraz ciche.

Całość współpracuje z pięciostopniową przekładnią manualną i w zupełności to wystarcza. Nawet nie szukamy tego szóstego biegu.

Wśród jednostek benzynowych za bezawaryjną i oszczędną uchodzi motor 1.6 o mocy 100 KM. Najekonomiczniejszym, choć może mało dynamicznym jest 75-konny o pojemności 1.6.

Wyposażenie i zmiany po liftingu w 1999 roku

W 1999 roku Vectra przeszła gruntowny face lifting. Dotychczasową atrapę chłodnicy zastąpiono modelem z chromowaną obwolutą. Zmieniono zderzaki, światła przednie oraz tylne, a także zmodernizowano przednie listwy.

Miedzy innymi zmieniono kratkę wlotu powietrza, nadano nowy kształt zderzakom i reflektorom. Zamontowano nowe przednie fotele z zagłówkami chroniącymi przed urazami w czasie kolizji, dokonano modernizacji zawieszenia oraz lepiej zabezpieczono auto przed korozją.

Wzbogacono kolorystykę karoserii oraz tapicerek. Wzbogacono też kolorystykę tapicerek i wnętrza oraz podwyższono standard wyposażenia.

Opinie użytkowników o tym modelu są podzielone. Więcej niezadowolonych znajdziemy wśród właścicieli modeli z roczników przed face liftingiem. Auto po 1999 r. zbiera już dużo więcej pochwał.

Zawieszenie, prowadzenie i komfort jazdy

Z przodu zastosowano podwójne wahacze poprzeczne oraz stabilizator, z tyłu - wahacze poprzeczne i podłużne wraz ze stabilizatorem. Konstrukcja doskonale tłumi wstrząsy, zapewnia stabilność i świetną przyczepność.

Układ niezależnego zawieszenia wszystkich kół - z przodu na podwójnych wahaczach poprzecznych i stabilizatorze, z tyłu na wahaczach wzdłużnych i poprzecznych oraz stabilizatorze - bardzo dobrze tłumi nierówności i zapewnia komfort podróżowania.

Za komfort prowadzenia odpowiada ponadto precyzyjny układ kierowniczy zapożyczony z Omegi. Precyzyjny jest również układ kierowniczy, również przeniesiony z Omegi.

Wchodzenie w zakręty jak najbardziej daje frajdę. Samochód jest sztywny (nie przesadnie) i chętnie pokonuje łuki. Dzięki temu, że jest niski, nie przechyla się na boki.

Zawieszenie świetnie tłumi wyboje, a wyciszenie utrzymano na poziomie zadowalającym. Widoczność jest świetna. Można zobaczyć wszystko, co dzieje się wokół auta.

Typowe problemy z wyposażeniem i eksploatacją

Vectra B nie należy do aut bezawaryjnych. Wśród najczęściej wymienianych usterek występuje korozja układu wydechowego, drobne awarie elektroniki, wycieki oleju z przekładni kierowniczej, zatarcie linki hamulca ręcznego, uszkodzenia siłowników zamka centralnego.

W Vectrze, którą jeździłem, szwankowała sonda lambda oraz centralny zamek. To prawdziwy problem Opli z tamtego okresu. Nie znam egzemplarza, w którym zamek działałby w całym aucie.

Zawsze zostają drzwi, które musimy zamknąć/otworzyć ręcznie. Innymi typowymi usterkami Vectry są: psujący się wiatrak wentylatora, termostat, który nie trzyma temperatury i pompa wspomagania układu kierowniczego.

Awarie zdarzają się też z zawieszeniem. Potencjalny właściciel musi liczyć się z wybijającymi się łącznikami stabilizatora czy sworzniami wahaczy.

W zawieszeniu, z przodu zbyt często zużywają się łączniki i gumy stabilizatora oraz poduszki górnego mocowania kolumn resorujących. Z tyłu natomiast wybijają się gumy stabilizatora.

Przyczyniła się do tego również korozja. Boli to tym bardziej, że te samochody naprawdę sprawdzają się jako auto do nauki jazdy.

Najważniejsze zalety i wady wyposażenia

Zalety

• Przestrzeń dla kierowcy i pasażerów.
• Ergonomia.
• Wentylacja i ogrzewanie.
• Przestronne wnętrze.
• Dobre właściwości jezdne.
• Komfortowe zawieszenie.
• Duże bagażniki we wszystkich wersjach nadwozia.
• Fabryczne systemy bezpieczeństwa, w tym ABS i poduszka powietrzna kierowcy.

Wady

• Bezawaryjność (poważne usterki).
• Bezawaryjność (drobiazgi).
• Karoseria.
• Korozja w modelach produkowanych do 1999 r.
• Silniki o niskiej kulturze pracy.
• Zbyt delikatne zawieszenie na polskie drogi.
• Drobne awarie elektroniki.

Ogólna ocena 4,0 /5. Średnia dla segmentu 4,2.

Najważniejsze daty w historii modelu

• 1995 - debiut Vectry B w wersji sedan i liftback.
• 1996 - na rynek wchodzi model kombi (sierpień).
• 1997 - rozszerzenie oferty o silniki 2.0 TDI i benzynowy 2.5V6 w wersji specjalnej Vectry i500.
• 1999 - gruntowny face lifting modelu.
• 2000 - nowe silniki: 1.8 16V/125 KM, 2.2/147 KM i 2.2 TDI/125 KM.
• 2001 - debiut nowego modelu Vectra C.
• 2002 - zakończenie produkcji Vectry B.

W ciągu siedmiu lat sprzedano 3,5 miliona egzemplarzy, co sprawia, że dziś nietrudno jest znaleźć zadbany samochód używany w dobrym stanie technicznym i kuszący bogatym wyposażeniem.

tags: #opel #vectra #b #wyposazenie